Uçutma avcısı.
Halid Hüseyni’nin harika romanı.
Rus işgali ve Taliban öncesi adam gibi arkadaş iki çocuk ve yıllar yıllar… Çok severek okudum. Bazı kitaplar vardır elinizin altında, orda burda sürünür durur.Bazılarını da yanınızdan ayıramaz,elinizden bırakamazsınız. İşte elimden bırakamadığım, aklımın takılı kaldığı kitaplardan birisi daha .
Yazar bir insanın hafızasında çocukluğundan kalan olay ve mekanları, yetişkinliğinde bambaşka algılandığını, belkide bazen o mekanların büyüsünü bozduğunuda anlatmış biraz.
K.İhsaniye Mh. Mehmetçik sok. Evimiz, bahçelerimiz ve sokağımızdaki dut ağacı. Şimdi kardeşim oturuyor aynı sokakta. Sıkca tekrar tekrar görürüm o dut ağacını. Hayret ederim, ’seni nasıl bıraktılar buralarda?, şimdiye kadar çoktan senide alırdı bu saçma şehirleşme!’ diye fısıldayıp sormadan da edemem eski dosta. Eee azmı dallarında oyunlar peydahladık, salıncaklar kurup,şeker gibi meyvelerinden yedik. İbrahim, Ali Kemal, Ahmet, Murat kulaklarınız çınlasın. Dut aynı yerinde,biraz keyifsiz ama hala orda.
Çoğu zaman boğazınızı düğümleyecek güzel bir roman vesselam. Filmini merak ediyorum,sıra onda.
Siz olsam okurdum veya listeme eklerdim. Ben yazarın diğer kitabını (Bin Muhteşem Güneş) ekledim bile.
Güzel okumalar.
Kategori: Kitap
Yorumlar
Yorum yok
Yorum Yapın